پاورپوینت بررسی تکیه مقری کلا، بندپی بابل
تکیه مقریکلا بندپی بابل نمونهای شاخص از پیوند معماری بومی مازندران با آیینهای مذهبی و ساختارهای اجتماعی شمال ایران است؛ اثری که همزمان روایتگر تاریخ، فرهنگ و الگوهای فضایی مردمی است.
این فایل تحلیلی با نگاهی عمیق و منسجم، ارزشهای فضایی و کالبدی بنا را روشن میکند و انتخابی الهامبخش برای علاقهمندان جدی معماری و هویت منطقهای بهشمار میآید.
🏛 خوانش کالبدی و هویتی تکیه مقریکلا بندپی بابل
🟢 تکیه مقریکلا در بافت روستایی بندپی بابل، بهعنوان یکی از فضاهای آیینی-اجتماعی شاخص شمال ایران، واجد ویژگیهایی است که آن را از بسیاری نمونههای مشابه متمایز میکند. این بنا در اقلیم مرطوب و بارانخیز مازندران شکل گرفته و همین عامل اقلیمی، نقشی تعیینکننده در انتخاب مصالح، فرم کلی و سازماندهی فضاها داشته است. استفاده گسترده از چوب، سفال، پوششهای شیبدار و سازههای سبک از شاخصههای اصلی بناست که همراستا با سنتهای ساختمانی منطقه و سازگار با شرایط آبوهوایی طراحی شدهاند. فرم باز و نیمهباز تکیه، امکان تهویه طبیعی، کنترل رطوبت و تعامل بصری با محیط پیرامون را فراهم میسازد و بنا را به بخشی زنده از فضای روستا بدل میکند. ساختار فضایی تکیه بر محور تجمع، دید جمعی و ارتباط مستقیم میان اجراکنندگان آیین و مخاطبان استوار است؛ امری که در معماری آیینی شمال ایران ریشهای عمیق دارد.